وَ الیه تُرجَعون...

آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت 

                                     آیا چه  خطا  دید  که  از  راه  خطا  رفت؟

تا رفت  مرا  از نظر  آن  چشم  جهان  بین 

                                     کس واقف ما نیست که از دیده چه ها رفت

از   پای    فتادیم    چو   آمد  شب  هجران 

                                     در  درد  بمردیم  چو  از دست  دوا   رفت

دل گفت  و صالش  به  دعا  باز توان یافت

                                  عمریست که عمرم همه در کار  دعا رفت

احرام چه  بندم  چو  آن  قبله  نه  اینجاست 

                                در سعی  چه کوشیم چو از مروه صفا رفت

دی گفت طبیب از سر حسرت چو مرا دید

                                   هیهات  که   رنج  تو  ز  قانون  شفا  رفت

بانهایت تاسف و تاثر درگذشت دوستی مهربان ،شاعری دلسوخته و منتقد بزرگ ادبی خانم

شقایق امیری را خدمت تمامی دوستان تسلیت عرض می کنیم.

ایشان صاحب ده ها مقاله ادبی و چندین نقد ادبی بر آثار بزرگان بودند.که به تازگی مدیریت

وبلاگی به آدرس  http://www.razemah.blogfa.com/ را به عهده گرفته بودند. اما چندی

پیش بر اثر بیماری دار فانی را وداع گفتند.روحشان شاد و یادشان گرامی باد.

                         آزاده رفیقان ِ مَنا ، من چو بمیرم

                                         با سرخ  ترین باده بشویید تن من